Παραλλαγή 80

 

Τις νύχτες εξαφανίζεται το κορίτσι μου

Γίνεται αερικό, άρωμα που διαχέεται

Κάνω να φωνάξω τ όνομά της

Μα απ το λαιμό μου βγαίνει μια τριανταφυλλιά.

 

Το πρωί επιστρέφει στον κόσμο

Στον αιθέρα διαγράφεται το μειδίαμά της

Εμφανίζονται τα μακριά της δάκτυλα

Προβάλλουν η ήβη της, τα στήθη

-Ποια είσαι αλήθεια; ψιθυρίζω ξέπνοα

-Η νύκτα!

Κάθε πρωί δημιουργώ το σώμα μου

Εσένα, του κόσμου τις μορφές.

 

Τρελός από ζήλεια και πόθο

Πηδώ και καταπίνω τη σελήνη

Φέγγει τώρα η κοιλιά μου

Από τους πόρους ακτινοβολώ.

 

Larry Cool (2007)